5 λόγοι για την αντικατάσταση χαμένου δοντιού και οι υπάρχουσες εναλλακτικές

by manager

Η απώλεια ενός ή περισσότερων δοντιών αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη αριθμητικά ασθένεια που σχετίζεται με την στοματική κοιλότητα σε όλο τον κόσμο. Οι λόγοι που οδηγούν στο χάσιμο των δοντιών μας είναι διάφοροι, με τους πιο βασικούς την τερηδόνα, την ουλίτιδα ή και κάποια τραύματα στην περιοχή του στόματος ή του προσώπου. Φυσικά, σε αρκετές περιπτώσεις, η αφαίρεση δοντιών είναι μέρος της θεραπείας ενός οδοντιάτρου, με στόχο την ανακούφιση επώδυνων συμπτωμάτων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση μιας λοίμωξης ή την πρόληψη περαιτέρω βλαβών στην υπόλοιπη οδοντοστοιχία. Μετά την απώλεια ή την αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων δοντιών στη θέση τους μένει το σημείο υποδοχής τους, που σε αρκετές περιπτώσεις, αν δεν βρίσκεται σε εμφανή θέση που να επηρεάζει την εμφάνιση ή το χαμόγελο του ασθενούς, παραμένει άδεια για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα και για το υπόλοιπο της ζωής μας. 

Όμως, η σημασία της άμεσης και σωστής αντικατάστασης ενός δοντιού είναι πολύ μεγάλη και επιδραστική στην καλή στοματική υγεία. Αν αναρωτιέστε ποια είναι αυτή, το DentalAlert σας παραθέτει 5 λόγους, που αν είστε οδοντίατρος μπορείτε να μεταφέρετε στους ασθενείς σας, ενώ σαν απλός πολίτης θα τους ακούσετε σίγουρα από τον θεράπων οδοντίατρό σας. 

  1. Η πρόληψη της οστικής απώλειας:

 Όταν χάνεται ένα δόντι, το οστό της γνάθου δεν διεγείρεται πλέον από τη δύναμη του μασήματος, δηλαδή της κίνησης που δομείται κατά την κατανάλωση της τροφής από την αρμονική λειτουργία δοντιού, ούλου και οστού. Η πιο βασική αρνητική επίδραση αυτής της κατάστασης είναι ότι το σώμα απορροφά τον οστικό ιστό από το οστό της γνάθου για να χρησιμοποιηθεί αλλού στο σώμα. Αυτό είναι γνωστό ως απορρόφηση και ξεκινά περίπου έξι μήνες μετά την απώλεια του δοντιού. Με την πάροδο του χρόνου, η απώλεια οστικής μάζας μπορεί να προκαλέσει την πλήρη αλλαγή του σχήματος του προσώπου. Για να μην συμβεί αυτό, συνιστάται η αντικατάσταση των δοντιών που λείπουν με οδοντικά εμφυτεύματα., καθώς αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί η απώλεια οστικής μάζας.

  1. Η διατήρηση της ορθής λειτουργίας της στοματικής κοιλότητας:

Για να διατηρηθεί η πιο σημαντική λειτουργία του στόματός μας, η κατανάλωση του φαγητού, ολόκληρο το άνω και κάτω τόξο πρέπει να είναι γεμάτο με δόντια. Εάν λείπουν δόντια, τότε τα κενά μεταξύ τους θα οδηγήσουν στη μετατόπιση των δοντιών για να καλύψουν το κενό. Μόλις τα δόντια μετατοπιστούν, επηρεάζεται σημαντικά ο τρόπος με τον οποίο το πάνω τόξο συναντά το κάτω τόξο, δημιουργώντας ανομοιόμορφο δάγκωμα και μάσημα, που επιδρούν αρνητικά τόσο στη λειτουργία της γνάθου όσο και στην έκφραση ή ακόμα και συνολικά κατάσταση του προσώπου. Γι’ αυτό και η αντικατάσταση των δοντιών που λείπουν εξαλείφει το κενό και αποτρέπει τη μετατόπιση των δοντιών, έτσι ώστε το δάγκωμα να παραμείνει όπως ήταν πριν χαθεί το δόντι, με όλα τα θετικά που αυτό συνεπάγεται.

3. Η αντιμετώπιση της υπερανάπτυξης των αντίθετων δοντιών:

Όπως τα κενά που αφήνουν τα δόντια που λείπουν μπορεί να κάνουν τα δόντια δίπλα τους να μετατοπιστούν και να γεμίσουν το κενό, έτσι μπορεί να λειτουργήσουν και για τα δόντια του αντίθετου τόξου. Για παράδειγμα, όταν χαθεί ένα δόντι στο κάτω τόξο, το δόντι που βρίσκεται ακριβώς από πάνω του μπορεί να μακραίνει για να καλύψει το αντίθετο κενό. Αυτό συμβαίνει συνήθως επειδή η απουσία ενός δοντιού σημαίνει ότι δεν υπάρχει αντίθετη δύναμη για τη διατήρηση της ανάπτυξης του απέναντι δοντιού. Η αποκατάσταση του χαμένου δοντιού επιτρέπει στο απέναντι δόντι να εκτεθεί στη δύναμη της οδοντικής πρόσθεσης όπως θα είχε με το φυσικό δόντι.

4. Η διατήρηση της συνολικής καλής λειτουργίας του οργανισμού: 

Η υγεία της στοματικής κοιλότητάς μας είναι μέρος της συνολικής υγείας και σωστής λειτουργίας του οργανισμού μας. Τα δόντια μας έχουν άμεση σχέση με το χαμόγελο και την έκφραση του προσώπου μας, τον ορθό τρόπο λήψης της τροφής μας και φυσικά της ομιλίας μας – βασικής για την επικοινωνία και την κοινωνική μας συναναστροφή και αποδοχή. Ωστόσο, για να εκτελεστούν πλήρως αυτές οι λειτουργίες, πρέπει να υπάρχουν όλα τα δόντια. Όταν λείπουν ένα ή περισσότερα δόντια, δεν επηρεάζεται αρνητικά η ικανότητά δαγκώματος ή μασήματος, αλλά και ο τρόπος ροής κατά τη διάρκεια της άρθρωσης, και μπορεί να αλλάξει ακόμα και ο τρόπος εκφοράς του λόγου, επιφέροντας σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και την εξασθένηση της επικοινωνίας. 

5. Η αισθητική βελτίωση της εμφάνισης: 

Κατά γενική ομολογία το πιο αυτονόητο αλλά και το πιο δύσκολα να γίνει άμεσα αντιληπτό αποτέλεσμα, είναι η οπτική αισθητική του χαμόγελου. Ακόμα και εάν η απώλεια του δοντιού είναι σε μη εμφανή σημείο, η συνολική σχέση της κίνησης των μυών του προσώπου, του οστού, των νεύρων και των ούλων επηρεάζεται και επιδρά στην κίνηση και την ελκυστικότητα του προσώπου. Από την άλλη, το σωστό χαμόγελο με πλήρεις σειρές δοντιών δεν αποτελεί μόνο παράγοντα γοητείας αλλά και μιας σειράς οφελών σε κοινωνικό, επαγγελματικό και συναισθηματικό τομέα. Άρα είναι εύλογη η σημασία της άμεσης αντικατάστασης ενός χαμένου δοντιού όχι μόνο για την υγεία αλλά και για όλα τα επίπεδα δραστηριοτήτων ενός ανθρώπου.

Αναφορικά με τις εναλλακτικές που έχετε για την αντιμετώπιση της απώλειας ενός ή περισσοτέρων δοντιών, μπορούμε να αναφερθούμε στις βασικότερες, οι οποίες είναι: 

  • Το οδοντιατρικό εμφύτευμα: Αποτελεί ότι καλύτερο μπορεί να προσφερθεί στον τομέα της οδοντιατρικής, όντας ό,τι πιο φυσικό και κοντινό στα δικά μας δόντια. Είναι επίσης ό,τι πιο σταθερό και θεωρητικά κάτω από σωστές συνθήκες στοματικής υγιεινής, το περισσότερο ανθεκτικό στο χρόνο. Έχει το πλεονέκτημα έναντι όλων των άλλων ειδών αποκαταστάσεων, ότι προκαλεί διέγερση του οστού κάτω από το τεχνητό δόντι, αποφεύγοντας έτσι την απώλεια του οστού, άρα και την προκύπτουσα αλλαγή στην εμφάνιση του προσώπου μας μακροπρόθεσμα. Εάν και τα οδοντικά εμφυτεύματα δείχνουν να έχουν ένα υψηλότερο αρχικό κόστος, τείνουν να διαρκούν περισσότερο ακόμα ίσως και για μια ζωή, κάτι το οποίο τα καθιστά μια πολύ αποδοτική θεραπεία.
  • Η γέφυρα: Ο πιο κοινός τρόπος αντικατάστασης ενός ή περισσοτέρων δοντιών που έχουν χαθεί. Είναι απαραίτητη η διαχείριση των παρακείμενων δοντιών, προκειμένου να στηριχθεί το τεχνητό δόντι στην μέση. Μειονέκτημα είναι ότι κάποιες φορές μπορεί να είναι απαιτητός ο τροχισμός δοντιών που είναι υγιή. Τις περισσότερες φορές η αντικατάσταση της γέφυρας είναι απαραίτητη μετά από 7-10 χρόνια, από την τοποθέτησή της αρχικά.
  • Οι μερικές οδοντοστοιχίες: Συνήθως είναι επιλογή θεραπείας όταν ένας μεγάλος αριθμός δοντιών έχει χαθεί. Είναι μια καλή εναλλακτική όταν δεν υπάρχει δυνατότητα τοποθέτησης οδοντικών εμφυτευμάτων. Η συγκράτηση της κατασκευής έχει να κάνει σε σημαντικό βαθμό με την κατάσταση των δοντιών που υπάρχουν στο στόμα. Επιπλέον, θεωρείται και πιο προσιτή οικονομικά. Απαιτεί όμως χρόνο προσαρμογής προκειμένου να είναι πλήρως λειτουργική σε ότι αφορά την μάσηση και την ομιλία, ενώ είναι απαραίτητη η αφαίρεση της από το στόμα κατά την διάρκεια του ύπνου. Συνήθως η αντικατάστασή μιας μερικής οδοντοστοιχίας γίνεται σε βάθος χρόνου. 
  • Οι ολικές οδοντοστοιχίες: Η επιλογή θεραπείας σε περιπτώσεις που έχουν χαθεί όλα τα δόντια στη μια ή και στις δυο γνάθους αλλά και εναλλακτική θεραπεία όταν απουσιάζει η δυνατότητα τοποθέτησης οδοντικών εμφυτευμάτων. Απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχει επιτυχία σε αυτήν είναι να υπάρχει επαρκής ποσότητα οστού και ούλων, ώστε να έχουν οι πρόσθετες οδοντοστοιχίες την απαραίτητη ευστάθεια. Είναι απαραίτητη η αφαίρεση τους από το στόμα κατά την διάρκεια του ύπνου και η αντικατάσταση τους κρίνεται σκόπιμη σε βάθος χρόνου.

Ο Διαβήτης και η Υγεία του Στόματος

by manager

Ο Διαβήτης και η Υγεία του Στόματος 2 πράγματα αλληλένδετα μεταξύ τους. Ο  διαβήτης  μπορεί να προκαλέσει σε λοίμωξη του στόματος όπως είναι η μυκητιασική στοματίτιδα όπως επίσης να δημιουργήσει και ξηροστομία, χωρίς να χρειάζεται η ξηροστομία να συνδυάζεται μόνο με διαβήτη ή μυκητιασική στοματίτιδα .

Αλλά συχνά η ξηροστομία αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα του διαβήτη που πιθανόν να μην έχει ακόμη διαγνωσθεί.

Θα πρέπει να γίνει σαφής διαφορική διάγνωση μεταξύ της ξηροστομίας που προκαλείται από ακτινοβολία ή απόφραξη των σιελογόνων αδένων ή τα φάρμακα που είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ηλικιωμένους επειδή λαμβάνουν τα περισσότερα φάρμακα.

Αυτό όμως που αποτελεί αντικείμενο λεπτομερούς εξέτασης είναι η σχέση της περιοδοντικής νόσου και του διαβήτη.

Όταν λέμε  περιοδοντική νόσο εννοούμε τη φλεγμονή των ούλων  και ταυτόχρονα την καταστροφή του φατνιακού οστού με αποτέλεσμα να έχουμε εντοπισμένη ή γενικευμένη αιμορραγία των ούλων με ταυτόχρονη αντίστοιχη καταστροφή του οστού  . 

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την κινητικότητα και απώλεια δοντιών εάν έγκαιρα δεν γίνει σωστή διάγνωση και θεραπεία από τον ειδικό  οδοντίατρο περιοδοντολόγο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις ο διαβήτης ρυθμίζεται με φάρμακα με ταυτόχρονη ρύθμιση δίαιτας. Η έλλειψη ελέγχου του διαβήτη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία, στους οφθαλμούς, στα νεύρα και εν γένει στην ευρύτερη υγεία του οργανισμού.

Ταυτόχρονα ο διαβητής επηρεάζει τους περιοδοντικούς ιστούς ( ιστούς γύρω από το δόντι).

Αυτό συμβαίνει διότι επηρεάζονται τα αιμοφόρα αγγεία δημιουργεί διαταραχές στο κυκλοφορικό με αποτέλεσμα την στένωση των αρτηριών και έτσι την μειωμένη τροφοδοσία των ιστών με αίμα.

Σαν αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι τα ούλα και το οστούν να είναι πιο ευπαθές στη φλεγμονή.

Τα στοματικά βακτηρίδια δε που ευθύνονται για την ανάπτυξη της περιοδοντικής νόσου λόγω της υψηλής γλυκόζης στο αίμα που επίσης συνοδεύεται από τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στα στοματικά υγρά έχει σαν αποτέλεσμα την εύκολη ανάπτυξη βακτηρίων.

Οι πολλές έρευνες εξετάζουν το γεγονός η περιοδοντική νόσος να συμβάλλει σημαντικά στην εξέλιξη του διαβήτη και όχι μόνο να αποτελεί μια επιπλοκή.

Δεν έχουν καταλήξει όμως σε σαφή συμπεράσματα. Ο Γεγονός είναι όμως ότι το περιοδοντικό πρόβλημα όταν σχετίζεται με ευρύτερες ορμονικές διαταραχές του οργανισμού χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, θεραπείας και συντήρησης που ο πλέον αρμόδιος είναι ο ειδικός  οδοντίατρος περιοδοντολόγος.

Ο οποίος σε συχνή επικοινωνία με τον πάσχοντα παρακολουθεί την  περιοδοντική νόσο  και σε συνεργασία με τα θεράποντα ιατρό του ασθενούς καθορίζουν το καλύτερο δυνατό για τη θεραπεία του πάσχοντα που συνήθως αφορά τα οδοντιατρικά είναι:

  • Ακτινογραφίες κάθε δοντιού χωριστά,
  • Συχνή αποτρύγωση και ριζική απόκτηση των δοντιών,
  • Ειδικά αντισηπτικά στόματος, πιθανόν σε συνδυασμό με τοπικά αντιβιοτικά,
  • Πιθανόν χειρουργική επέμβαση,
  • Οδηγίες στοματικής υγιεινής με βούρτσισμα και νήμα και ταυτόχρονα κατάλληλη δίαιτα και φάρμακα ανάλογα με τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.

Ενδείξεις για να υποπτευθείτε Περιοδοντική Νόσο:

1) Οοιδηματώδη, ευαίσθητα ούλα εξέρυθρα
2) Πύον μεταξύ των δοντιών
3) Υφιζήσεις των ούλων (υποχωρούν)
4) Ούλα που αιμορραγούν εύκολα
5) Κακοσμία του στόματος.
6) Κινητικότητα των δοντιών.
7) Αραιοδοντία που προκύπτει ενώ δεν προϋπήρχε.
8) Αλλαγές στη σύγκλειση του φραγμού.

Διατροφικές Διαταραχές: Οι επιπτώσεις τους στην υγεία των δοντιών

by manager

Διατροφικές Διαταραχές: Οι επιπτώσεις τους στην υγεία των δοντιών

Σήμερα, η οδοντιατρική δεν αποτελεί απλά μια θεραπευτική επιστήμη αλλά και ένας πολύτιμoς σύμβουλος για τη συνολική υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Όλοι γνωρίζουμε πως η στοματική μας κοιλότητα αποτελεί καθρέφτη της υγείας και μπορεί να οδηγήσει  στον έγκαιρο εντοπισμό άλλων ασθενειών σηματοδοτώντας την έγκαιρη  έναρξη της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής. Αντίστοιχα, διάφορες ασθένειες ή επιβλαβείς για την καλή λειτουργία του οργανισμού μας, συμπεριφορές και συνήθειες έχουν άμεσες επιπτώσεις στα δόντια και το στόμα μας. Ανάμεσά τους, και οι διατροφικές διαταραχές στις οποίες θα αναφερθούμε σε αυτό το άρθρο.

Με τον όρο διατροφικές διαταραχές αναφερόμαστε σε περιπτώσεις όπως η ανορεξία, η βουλιμία και η υπερφαγία, οι οποίες έχουν όλες αρνητικές επιπτώσεις στη στοματική κοιλότητα. Τα συμπτώματά τους μπορεί να κυμαίνονται από ελαφρά έως και αρκετά σοβαρά και ο ρόλος του οδοντίατρου, μόλις τα εντοπίσει, είναι να «σημάνει» στον ασθενή τον κίνδυνο που εγκυμονεί αυτή η κατάσταση συνολικά για τη ζωή του, ξεκινώντας, παράλληλα, τον κύκλο της αντιμετώπισης των επιμέρους οδοντιατρικών προβλημάτων. Ας δούμε όμως τα κύρια συμπτώματα κάθε πάθησης, πώς επηρεάζουν τη στοματική υγεία  και πώς ο/η οδοντίατρος μπορεί να συμβάλλει στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. 

Ανορεξία: Τα άτομα με νευρική ανορεξία περιορίζουν την πρόσληψη φαγητού και ποτού από τον φόβο του περιττού βάρους. Αποδίδουν την «αξία» τους σαν προσωπικότητες στην θερμιδική τους πρόσληψη και τιμωρούν τον εαυτό τους επειδή τρώνε πάρα πολύ ή τρώνε «λάθος τύπους» τροφών. Επίσης, προσπαθούν να απαλλαγούν από τις υπερβολικές θερμίδες και το βάρος μέσω άσκησης, εμετού, λήψης καθαρτικών ή άλλες ακραίους τρόπους.  

Νευρική βουλιμία: Η διαταραχή υπερφαγίας εστιάζεται στην λήψη υπερβολικής ποσότητας θερμίδων ανά γεύμα, σε τακτική βάση.  Τα μοτίβα υπερφαγίας διαφέρουν μεταξύ των πασχόντων, καθώς πολλά άτομα με βουλιμία έχουν ή φροντίζουν να διατηρούν το σωστό βάρος τους και συχνά μπορεί να περάσουν απαρατήρητα. Τα άτομα με βουλιμία εμφανίζουν συμπτώματα όπως κόπωση, φούσκωμα και/ή δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος και, για τις γυναίκες, ακανόνιστους εμμηνορροϊκούς κύκλους.

Υπερφαγία: Αν και στο παρελθόν χαρακτηρίζονταν ως εθισμένοι στο φαγητό, σήμερα τα άτομα αυτά αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη υπευθυνότητα λόγω της σοβαρότητας της ασθένειας. Οι υπερφαγικοί συχνά λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού ή/και ποτού χωρίς να αισθάνονται ότι έχουν τον έλεγχο του τι κάνουν,  ενώ το γεύμα δεν αποτελεί για αυτούς ευχάριστη εμπειρία, καθώς στη συνέχεια τους προκαλεί αναστάτωση, αγωνία, αμηχανία και στρες. 

Ποιες είναι οι επιπτώσεις των διατροφικών διαταραχών σε στόμα και δόντια: Όλες αυτές οι διατροφικές διαταραχές έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο σώμα των πασχόντων και, μεταξύ άλλων, αυτό είναι και ένας βασικός λόγος για το ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρές καταστάσεις υγείας. Η έλλειψη βιταμινών και θρεπτικών συστατικών έχουν πάντα την άμεση αντανάκλαση στη στοματική κοιλότητα, η οποία αποτελεί και το πρώτο όργανο που ειδοποιεί για τον κίνδυνο της διακοπής της καλής λειτουργίας του οργανισμού. Οι παθήσεις αυτές, λοιπόν, που έχουν άμεση σχέση με τη διαταραχή στη πρόσληψη τροφής είναι: 

  • Διάβρωση σμάλτου
  • Ξηροστομία
  • Διογκωμένοι σιελογόνοι αδένες
  • Σκασμένα/στεγνά χείλη
  • Πληγές στο στόμα
  • Φθορά των δοντιών
  • Ευαίσθητα δόντια
  • Μώλωπες και/ή τραυματισμός στο στόμα

Οι οδοντίατροι, τόσο με τη θεραπευτική τους όσο και με τη συμβουλευτική τους ιδιότητα, είναι σε θέση αναγνωρίσουν αυτά τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια των διατροφικών διαταραχών και να κινήσουν τη διαδικασία όχι μόνο στοματικής αλλά και ευρύτερης θεραπείας (ψυχολογικής, διαιτητικής κ.ά.). Η ανίχνευση των σημαδιών που κρύβουν διατροφική διαταραχή γίνεται με ελέγχους στους σκληρούς και μαλακούς ιστούς του στόματος, με την αναζήτηση σημαδιών διάβρωσης των δοντιών και πιθανών τραυματισμών στο στόμα που θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί από αντικείμενα που έχει πιέσει ο ασθενής στο στόμα του για να προκαλέσει εμετό. Εκτός από τη διάβρωση μέσω του στομαχικού οξέος, μπορούν επίσης να ανιχνεύσουν ενδείξεις όπως για παράδειγμα  η τερηδόνα από την υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης και τα σημάδια έλλειψης θρεπτικών συστατικών.

Σε κάθε λοιπόν τέτοια περίπτωση, ο επιστήμονας χρειάζεται να εξετάσει το διατροφικό ιστορικό του ασθενή του, ώστε να πέρα από τη σωστή φαρμακευτική ή και επεμβατική αγωγή που θα ακολουθήσει να οδηγήσει στην ολιστική θεραπεία της σχετικής διαταραχής με την συνδομή και τη συνεργασία των κατάλληλων ιατρικών ή άλλων ψυχοθεραπευτικών ειδικοτήτων.