7 παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν περιοδοντίτιδα

by manager
Νέα Οδοντιατρικής

7 παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν περιοδοντίτιδα

 
 
 

 

 

 

Ως οδοντίατροι, πολλές φορές έχει χρειαστεί να μεταδώσετε δυσάρεστα νέα στους ασθενείς σας για την στοματική τους υγιεινή. Όταν οι ασθενείς επιμένουν ότι ακολουθούν μια σωστή ρουτίνα στοματικής υγιεινής, είναι δύσκολο να τους εξηγήσετε γιατί, παρόλα αυτά, εμφανίζουν ασθένεια των ούλων. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί παράγοντες, εκτός της ελλιπούς στοματικής υγιεινής, που μπορούν να προκαλέσουν ασθένεια των ούλων και περιοδοντίτιδα. Για την καλύτερη ενημέρωση σας, θα αναλύσουμε συνοπτικά τους παράγοντες αυτούς, καθώς και τρόπους θεραπείας της νόσου. 

1. Κληρονομικότητα

Έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι η περιοδοντίτιδα μπορεί να οφείλεται και στην κληρονομικότητα. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, επομένως η καλή στοματική υγιεινή εξακολουθεί να κρίνεται απαραίτητη. Μπορείτε να ελέγξετε το οικογενειακό ιστορικό των ασθενών σας, για να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι και οι ίδιοι. Αν κάποιος προσέχει τη στοματική του υγεία, τότε ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο.

2. Επιθετικά βακτήρια

Μερικοί ασθενείς εκτίθενται σε μολυσματικά βακτήρια που είναι καταστροφικά για τα ούλα και τα οστά που υποστηρίζουν τα δόντια. Μπορούν να προκαλέσουν αιμορραγία και φθορά των οστών, χωρίς ο ασθενής να βιώνει ενδεικτικά πόνο. Οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν αυτόν τον τύπο ασθένειας των ούλων χρειάζονται θεραπεία, καθώς η στοματική υγιεινή από μόνη της είναι αναποτελεσματική.

3. Φάρμακα

Η μακροχρόνια χρήση πολλών υγρών φαρμάκων, αντιόξινων και σταγόνων βήχα που έχουν γλυκανθεί με ζάχαρη, προκαλούν μακροπρόθεσμα στοματικά προβλήματα. Ένα πλήθος φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγικά προβλήματα ή να φθείρει τον ιστό των ούλων. Επιπλέον, μερικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία, η οποία επιτρέπει στα βακτήρια να εξαπλωθούν γρηγορότερα. 

4. Κάπνισμα

Δεν είναι μόνο τα τσιγάρα που προκαλούν τα προβλήματα. Η κατανάλωση καπνού και σε οποιαδήποτε άλλη μορφή, όπως πούρο, πίπα, καπνός μάσησης, και ηλεκτρονικό τσιγάρο αυξάνει 2 έως 3 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης ουλίτιδας και περιοδοντίτιδας. Το κάπνισμα επιβραδύνει τη φυσική διαδικασία επούλωσης των ιστών στο στόμα και το καθιστά πιο επιρρεπές σε μολύνσεις. Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) αναφέρει ότι η περιοδοντική νόσος είναι πιο διαδεδομένη στους άνδρες (56,4%) από τις γυναίκες (38,4%) και ακόμη περισσότερο στους καπνιστές (64,2%).

5. Εγκυμοσύνη και ορμονικές μεταβολές

Οι ασθενείς θα πρέπει να προσέχουν ακόμη περισσότερο την στοματική τους υγιεινή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή ακόμα και κατά τη διάρκεια των εμμηνορροϊκών κύκλων. Οι ορμονικές διακυμάνσεις μπορούν να κάνουν τα ούλα πιο επιρρεπή σε μολύνσεις. Η περιοδοντική νόσος στις έγκυες μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές, όπως χαμηλό βάρος γέννησης και πρόωρη γέννηση.

6. Διατροφικές ελλείψεις

Η αιμορραγία των ούλων μπορεί να υποδηλώνει ουλίτιδα, η οποία είναι το αρχικό στάδιο της νόσου των ούλων. Ωστόσο η αιμορραγία μπορεί επίσης να υποδεικνύει έλλειψη θρεπτικών συστατικών, όπως η βιταμίνη C. Η προσθήκη υγιεινών τροφών στην καθημερινότητά σας όπως τα καρότα, οι γλυκοπατάτες και τα πορτοκάλια θα ενδυναμώσουν και το ανοσοποιητικό σας σύστημα, το οποίο συνδέεται άμεσα με την περιοδοντική νόσο.

7. Άλλα θέματα υγείας

Οι καρδιακές παθήσεις, ο διαβήτης και η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι τρία παραδείγματα συστημικών παθήσεων που προκαλούν φλεγμονή, που μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση των ούλων. Πολλές μελέτες τις τελευταίες δεκαετίες συνδέουν ταυτόχρονα την ασθένεια των ούλων με μια αύξηση σε αυτές τις παθήσεις. Τα επιβλαβή βακτήρια στο στόμα πιστεύεται ότι μεταφέρονται στην κυκλοφορία του αίματος και στους πνεύμονες.

Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας ή τον περιοδοντολόγο για να λάβετε μια διάγνωση και να συζητήσετε τις επιλογές θεραπείας που θα πρέπει να ακολουθήσετε. Ανεξάρτητα από το ποιοι παράγοντες προκάλεσαν την νόσο, τώρα είναι η ώρα να την αντιμετωπίσετε.

Πηγή: Dentistry IQ

Διαβάστε ακόμη: https://dentalalert.gr/pos_boreite_na_proselkisete_astheneis_oi_opoioi_tha_kleisoun_rantevou_sto_odontiatreio_sas/

FacebookTwitterEmailΑνταλλαγή

Οδοντιατρικά άρθρα Συνήθεις Ερωτήσεις Μου αρέσουν πολύ τα γλυκά. Μπορώ να τρώω γλυκά χωρίς να χαλάνε τα δόντια μου ;

by manager
Νέα Οδοντιατρικής
 

Μου αρέσουν πολύ τα γλυκά. Μπορώ να τρώω γλυκά χωρίς να χαλάνε τα δόντια μου ;

 

Όλοι στο στόμα μας φυσιολογικά έχουμε πάρα πολλά μικρόβια πολύ λίγα απ`τα οποία , ευτυχώς , βοηθούν το <<χάλασμα>>των δοντιών δηλαδή στη δημιουργία τερηδόνας , και τα οποία προσκολλώνται πάνω στα δόντια μας . Αν δεν τα απομακρύνουμε εμείς με επιμελές βούρτσισμα μετά το φαγητό , αρχίζουν γρήγορα να πολλαπλασιάζονται.

Τα υπολείμματα των τροφών που παραμένουν στα δόντια μας και ειδικά όσα περιέχουν ζάχαρη βοηθούν ιδιαίτερα τον πολλαπλασιασμό τους ,τα οποία στη συνέχεια ως προϊόν του μεταβολισμού τους παράγουν οξέα που αφαιρούν ασβέστιο από το σμάλτο των δοντιών μας και οδηγούνται έτσι στην τερηδονική καταστροφή.

Σημασία δεν έχει τόσο η ποσότητα των γλυκών που καταναλώνουμε αλλά το χρονικό διάστημα που θα παραμείνει η ζάχαρη στο στόμα μας μέχρι να την απομακρύνουμε βουρτσίζοντας σχολαστικά τα δόντια μας.Χωρίς υπερβολή προκαλεί πολύ μεγαλύτερη ζημιά στα δόντια μας αν ένα απόγευμα ανά μισή ώρα τρώμε μισό σοκολατάκι παρά αν φάμε μια ολόκληρη τούρτα σε δέκα λεπτά !!!

66f0023c6814af62d79864fd567b186f_XLΔυστυχώς, η ζάχαρη δε βρίσκεται μόνο στα γλυκά αλλά , έστω και σε μικρές ποσότητες , σε πολλά άλλα τρόφιμα που συχνά καταναλώνουμε. Καθημερινά πίνουμε και μάλιστα για πολλές ώρες την ημέρα , καφέ , γάλα ,τσάι, που τους προσθέτουμε ζάχαρη . Αλλά και τα αναψυκτικά ,χυμοί φρούτων το σοκολατούχο γάλα , τα επεξεργασμένα δημητριακά για πρωινό (κορν φλεικς) ,περιέχουν ζάχαρη και τα καταναλώνουμε μεταξύ των γευμάτων , χωρίς να βουρτσίζουμε τα δόντια μας , τροφοδοτώντας έτσι διαρκώς το στόμα μας με ζάχαρη, δημιουργώντας το πιο ευνοϊκό περιβάλλον για τη δράση των μικροβίων και την ανάπτυξη τερηδόνας. Εύλογα λοιπόν ο καθένας μας θα μπορούσε να αναρωτηθεί ότι για να έχουμε γερά δόντια θα πρέπει να απορρίψουμε από το καθημερινό μας διαιτολόγιο τα γλυκά και όλες τις τροφές και ποτά που έχουν ζάχαρη; Όχι βέβαια ,αυτό θα ήταν παράλογο , ειδικά για τα παιδιά που τους αρέσουν ιδιαίτερα . Άλλωστε κάθε τι που απαγορεύεται γίνεται πιο ελκυστικό για μικρούς αλλά και μεγάλους .

Η λύση είναι πολύ απλή , θα πρέπει να τρώμε τα γλυκά που θέλουμε,μετά το φαγητό μας και ύστερα να βουρτσίζουμε τα δόντια μας.Αυτό πέρα από τα δόντια , είναι και μία σημαντική διατροφική συνήθεια για την σωστή ανάπτυξη των παιδιών. Τρώγοντας γλυκά μεταξύ των γευμάτων θα φάνε μεγαλύτερη ποσότητα από ότι αν τα καταναλώσουν μετά το κύριο γεύμα άρα τείνουν να γίνουν παχύσαρκα παιδιά καθώς θα μεγαλώσουν. Όσον αφορά τώρα τα δόντια, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία η ποσότητα των γλυκών που καταναλώνουμε αλλά το χρονικό διάστημα που θα παραμείνει η ζάχαρη στο στόμα μας μέχρι να την απομακρύνουμε βουρτσίζοντας σχολαστικά τα δόντια μας.

Αν λοιπόν τρώμε γλυκά κατά το πρωινό , το μεσημεριανό και το βραδινό φαγητό μας, και ύστερα βουρτσίζουμε σχολαστικά τα δόντια μας απομακρύνοντας τη ζάχαρη και τα μικρόβια , θα έχουμε ένα υγιές στόμα χωρίς βέβαια να στερηθούμε τα αγαπημένα μας γλυκά.

Όταν ένα παιδί μάθει από τα πρώτα του χρόνια να μην τρώει συνεχώς γλυκά στα μεσογεύματα θα αποκτήσει μια πολύ θετική συνήθεια που θα έχει για όλη του τη ζωή και θα το βοηθήσει να είναι ένας υγιής ενήλικας. Όχι μόνο γιατί θα έχει γερά δόντια αλλά κυρίως γιατί θα έχει ένα υγιή οργανισμό που διατρέφεται σωστά.

Νευραλγία Τριδύμου – Ένας από τους χειρότερους πόνους του ανθρώπου

by manager
Νέα Οδοντιατρικής
Νευραλγία Τριδύμου - Ένας από τους χειρότερους πόνους του ανθρώπου
 

Νευραλγία Τριδύμου – Ένας από τους χειρότερους πόνους του ανθρώπου

 
Εικ.1: Νευραλγία τριδύμου- ένας από τους χειρότερους πόνους του ανθρώπου
Εικ.1: Νευραλγία τριδύμου- ένας από τους χειρότερους πόνους του ανθρώπου

Η νευραλγία τριδύμου είναι ένας από τους χειρότερους πόνους που μπορεί να υποστεί ο άνθρωπος (Εικ.1). Οφείλεται στις μη φυσιολογικές ηλεκτρικές εκφορτίσεις των κυττάρων του τριδύμου νεύρου, οι οποίες στις περισσότερες περιπτώσεις μπορούν να ελεγχθούν με χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής. Εάν η φαρμακευτική αγωγή δεν επιφέρει βελτίωση τότε χειρουργικές τεχνικές χρησιμοποιούνται για να προξενήσουν βλάβη ή να αποσυμπιέσουν το νεύρο.

Εικ.2: Η ανατομική πορεία του τρίδυμου νεύρου
Εικ.2: Η ανατομική πορεία του τρίδυμου νεύρου

Η νευραλγία του τριδύμου είναι μία σχετικά σπάνια κατάσταση, που αφορά στο 5ο κρανιακό νεύρο του εγκεφάλου (V: τρίδυμο νεύρο), το οποίο είναι υπεύθυνο για την αισθητική νεύρωση του προσώπου και αποτελείται από τρεις κλάδους (Εικ.2).

 

 

 

Εικ.3: Οι περιοχές αισθητικής νεύρωσης του τριδύμου νεύρου
Εικ.3: Οι περιοχές αισθητικής νεύρωσης του τριδύμου νεύρου

Τα ηλικιωμένα άτομα προσβάλλονται συχνότερα από τα νεότερα και οι γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις προσβάλλονται ο 2ος και ο 3ος κλάδος, ενώ σπανιότερα ο 1ος (μετωπιαίος) (Εικ.3). Ο πόνος χαρακτηρίζεται από ισχυρά επεισόδια διαξιφιστικού πόνου («σουβλιές») τύπου ηλεκτρικών εκκενώσεων («σαν ηλεκτρικό ρεύμα»), στην μία πλευρά του προσώπου και κατά μήκος της διαδρομής του νεύρου, τα οποία επανέρχονται πολλές φορές στη διάρκεια της ημέρας και διαρκούν μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Αυτές οι επαναλαμβανόμενες προσβολές μπορεί να διαρκέσουν μέχρι και λίγα λεπτά ή ώρες και συχνά συνοδεύονται από δακρύρροια (δάκρυα), ερυθρότητα του δέρματος και επώδυνη σύσπαση των προσβληθέντων μυών. Τα επεισόδια αυτά μπορεί να προκληθούν αυτόματα, συχνά όμως ενεργοποιούνται από τα επονομαζόμενα εκλυτικά ερεθίσματα (άγγιγμα του δέρματος του προσώπου, χασμουρητό, φτάρνισμα, ξύρισμα, βούρτσισμα των δοντιών, πόση υγρών, μάσηση, ομιλία, γέλια κ.λπ.).

Μεταξύ των επεισοδίων οι ασθενείς συνήθως δεν αισθάνονται κανένα πόνο (Εικ.4).

Εικ.4: Ζώνες προσβολής και συνδυασμοί αυτών
Εικ.4: Ζώνες προσβολής και συνδυασμοί αυτών

Θεραπευτικές επιλογές

Η θεραπεία για τον πόνο χρειάζεται να ξεκινήσει άμεσα, προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία μνήμης πόνου, η οποία οδηγεί στον χρόνιο πόνο. Επιπλέον, πόνος που δεν έχει αντιμετωπιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί. Ο στόχος της θεραπείας του πόνου είναι η εξάλειψη του πόνου ή η ανακούφιση από αυτόν, με τη βοήθεια ορισμένων μεθόδων, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν τη χρήση φαρμάκων ή όχι. Η ολοκληρωτική απαλλαγή από τον πόνο δεν είναι πάντοτε εφικτή. Η επιλογή της αποτελεσματικής θεραπείας, κατάλληλης για έναν συγκεκριμένο ασθενή, η λεπτομερής επεξήγηση της θεραπείας και η ενεργητική συμμετοχή του ασθενούς είναι σημαντικοί παράγοντες για την επιτυχημένη διαχείριση του πόνου. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του νευροπαθητικού αυτού πόνου, χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων (αντισπασμωδικά) και τη θεραπεία της κατάθλιψης (αντικαταθλιπτικά). Η επιλογή ισχυρότερων αναλγητικών από την ομάδα των οπιούχων, μπορεί να είναι χρήσιμη. Η αποτελεσματική αγωγή συχνά περιλαμβάνει συνδυασμό διαφόρων φαρμάκων.

Αντισπασμωδικά

Τα αντισπασμωδικά δημιουργήθηκαν αρχικά για την θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων. Παρόλα αυτά, αποδείχθηκαν αποτελεσματικά και στη θεραπεία νευροπαθητικού πόνου (νευραλγία), καθώς οι δύο καταστάσεις εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά την αιτιοπαθογένεια τους. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει υπερδιέγερση των νευρικών κυττάρων και υπερβολική μετάδοση ερεθισμάτων. Τα αντισπασμωδικά φάρμακα ισορροπούν αυτά τα νευρικά κύτταρα και σταματούν τη συνεχή μετάδοση των ερεθισμάτων.

Αντικαταθλιπτικά

Τα αντικαταθλιπτικά, αρχικά σχεδιασμένα για τη θεραπεία της κατάθλιψης, αποτελούν σήμερα σημαντικό μέρος της θεραπευτικής αγωγής του νευροπαθητικού πόνου, ιδίως σε περιπτώσεις που υπάρχει αίσθημα καυσαλγίας μεγάλης διάρκειας.

Οπιοειδή αναλγητικά

Η μορφίνη και άλλα οπιούχα, στην κατηγορία των φαρμάκων που είναι γνωστά ως οπιοειδή αναλγητικά. Η δράση τους αφορά συγκεκριμένες περιοχές νεύρων, τους «οπιούχους υποδοχείς», παρεμποδίζοντας τη διέγερση των νευρικών κυττάρων. Αναλγητικά που περιέχουν οπιούχα, χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση πολύ ισχυρών πόνων (π.χ. μετά από εγχείριση ή στη μακροχρόνια θεραπεία του χρόνιου πόνου). Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα οπιούχα φάρμακα τελευταίας γενιάς δεν σχετίζονται με εθισμό. Και στις τρεις κατηγορίες φαρμάκου ο γιατρός* είναι σε θέση να μειώνει σταδιακά τη δόση, ώστε να σταματήσει η λήψη του φαρμάκου μέσα σε λίγες ημέρες.

Άλλες συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση της νευραλγίας τριδύμου είναι διάφορες φυσικές μέθοδοι (π.χ. χρήση θερμών επιθεμάτων), η εφαρμογή διαδερμικής ηλεκτρικής νευρικής διέγερσης (TENS), βελονισμός, ψυχολογικές μέθοδοι θεραπείας (π.χ. αποδοχή του πόνου, τεχνικές χαλάρωσης, ψυχοθεραπεία). Εάν η φαρμακευτική αγωγή δεν επιφέρει βελτίωση τότε χειρουργικές τεχνικές χρησιμοποιούνται για να προξενήσουν βλάβη ή να αποσυμπιέσουν το νεύρο.

Αγνή Γιακουμή, Γναθολόγος-Οδοντίατρος, Κλινική εξειδίκευση στην Αντιμετώπιση Στοματοπροσωπικού Πόνου & Κρανιογναθικών Διαταραχών