Εμβόλιο κατά της περιοδοντίτιδας;

by Super User
Η περιοδοντίτιδα συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού

Ένα εμβόλιο που θα μπορούσε να μειώσει ή να εξαλείψει την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση και αντιβιοτικά για την περιοδοντίτιδα νομιμοποιήθηκε από μία πρόσφατα δημοσιευμένη έρευνα.

Οι επιστήμονες στο Κέντρο Συνεταιρικής Έρευνας Στοματικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης εργάζονται πάνω στο εμβόλιο για τη χρόνια περιοδοντίτιδα τα τελευταία 15 χρόνια, σε συνεργασία με τη βιομηχανία CSL. Οι κλινικές δοκιμές του εμβολίου θα μπορούσαν να ξεκινήσουν το 2018.

Εμβόλιο κατα της περιοδοντιτιδας

Το εμβόλιο στοχεύει στα ένζυμα που παράγονται από το βακτήριο Porphyromonas gingivalis. Έτσι, προκαλεί μια ανοσολογική απόκριση που παράγει αντισώματα τα οποία εξουδετερώνουν τις καταστροφικές τοξίνες του βακτηρίου.

Το βακτήριο P. gingivalis είναι γνωστό ως σοβαρό παθογόνο.Ο λόγος είναι ότι έχει τη δυνατότητα να νοθεύσει την ισορροπία των μικροοργανισμών που υπάρχουν στην οδοντική πλάκα που προκαλεί τη νόσο.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι το εμβόλιο θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά την καταστροφή των ιστών σε ασθενείς που έχουν το P. gingivalis.

Αυτή τη στιγμή, η θεραπεία της περιοδοντίτιδας με επαγγελματικό καθαρισμό περιλαμβάνει μερικές φορές χειρουργική επέμβαση και αντιβιοτικά. Αυτές οι μέθοδοι είναι χρήσιμες. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις το βακτήριο επανακαθιστά την οδοντική πλάκα, προκαλώντας μία μικροβιολογική ανισορροπία με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η ασθένεια.” εξήγησε ο διευθύνων σύμβουλος του CRC και επίτιμος καθηγητής της Μελβούρνης Eric Reynolds AO.

Η μέτρια έως σοβαρή περιοδοντίτιδα επηρεάζει 1 στους 3 ενήλικες και πάνω από το 50% των Αυστραλών ηλικίας πάνω από 65 ετών. Είναι μια χρόνια νόσος που καταστρέφει τον ιστό των ούλων και των οστών που υποστηρίζουν τα δόντια. Αυτό οδηγεί σε απώλεια των δοντιών. Επίσης σχετίζεται με το διαβήτη, την καρδιακή νόσο, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την άνοια, και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Η περιοδοντίτιδα είναι ευρέως διαδεδομένη και καταστροφική.” δήλωσε ο Reynolds. “Έχουμε υψηλές προσδοκίες για αυτό το εμβόλιο για τη βελτίωση της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.”

Η μελέτη με τίτλο ““A Therapeutic Porphyromonas Gingivalis Gingipain Vaccines Induces Neutralising IgG1 Antibodies That Protect Against Experimental Periodontitis.” δημοσιεύτηκε από το NPJ Vaccines.

Πηγή: http://www.dentistrytoday.com/news/industrynews/item/1463-vaccine-could-inhibit-periodontitis

 

Η σχέση Περιοδοντίτιδας και Οστεοπόρωσης

by Super User

Τόσο η οστεοπόρωση όσο και η περιοδοντίτιδα είναι ασθένειες που προσβάλλουν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, άντρες και γυναίκες, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης, όσο αυξάνεται η ηλικία.

osteoporosi-periodontitida

Η οστεοπόρωση είναι μία σκελετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την ελάττωση της ποιότητας, της πυκνότητας και της αντοχής των οστών, αυξάνοντας τον κίνδυνο καταγμάτων.

Ένα 30% – 50% των γυναικών προσβάλλεται από τη νόσο και προβλέπεται αύξηση των περιστατικών στο μέλλον.

Η νόσος, που όπως είπαμε αφορά και τους άνδρες, ονομάστηκε «σιωπηλή επιδημία» καθώς η διάγνωση της σε αρχικά στάδια είναι πολλές φορές δύσκολη και εξελίσσεται σχετικά αθόρυβα.

Από την άλλη, η περιοδοντίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονή των στηρικτικών ιστών των δοντιών, δηλαδή των ούλων και του οστού της γνάθου.

Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι η απώλεια οστού γύρω από τα δόντια που οδηγεί αντίστοιχα σε απώλεια των ίδιων των δοντιών, λόγω έλλειψης στήριξης και κινητικότητας.

Συνοδεύεται από αιμορραγίες, πρησμένα ούλα ή αποκάλυψη ριζών και δημιουργία θυλάκων στη σχισμή των ούλων γεμάτων μικρόβια.

Ενώ η βασική αιτία της περιοδοντίτιδας είναι η συσσώρευση οδοντικής πλάκας λόγω πλημμελούς στοματικής υγιεινής, υπάρχει μία σειρά παραγόντων που επηρεάζουν καθοριστικά την πορεία της νόσου.

Ένας σημαντικός παράγοντας είναι η οστεοπόρωση.

Το φατνιακό οστό είναι ιδιαίτερα επιρρεπές στην οστεοπόρωση. Καθώς η βασική αιτία της οστεοπόρωσης θεωρείται η εμμηνόπαυση, η θεραπευτική αγωγή περιλαμβάνει οιστρογόνα, ασβέστιο και βιταμίνη D.

Αυτή η αγωγή οδηγεί αντίστοιχα και σε σημαντική αύξηση της πυκνότητας των οστών των γνάθων, μείωση της αιμορραγίας των ούλων και βελτίωση της εικόνας της περιοδοντίτιδας.

Η συσχέτιση των δύο νόσων καθώς και το γεγονός ότι, σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές, το οστό της κάτω γνάθου επηρεάζεται από την οστεοπόρωση σε πολύ αρχικά στάδια, πριν τη σπονδυλική στήλη και τα μακρά οστά, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι:

η περιοδοντολογική εξέταση θα μπορούσε να συμβάλλει στην έγκαιρη διάγνωση της οστεοπόρωσης.

Δεδομένου ότι, όπως προαναφέρθηκε, η οστεοπόρωση μπορεί να εξελίσσεται αθόρυβα, κάνοντας δύσκολη τη διάγνωση σε αρχικά στάδια..

Οι ασθενείς με ιστορικό περιοδοντίτιδας θα πρέπει να συστήνεται να εξετάζονται προληπτικά για οστεοπόρωση.

Η σπουδαιότητα της έγκαιρης διάγνωσης της οστεοπόρωσης οφείλεται στη δυνατότητα έγκαιρης θεραπευτικής αντιμετώπισης της νόσου.

Όσο η νόσος προχωρά, τόσο περισσότερο απορροφάται το οστό των γνάθων και πολλές φορές είναι αδύνατη ακόμα και η μάσηση με τεχνητή οδοντοστοιχία.

Η ποιότητα ζωής του ασθενούς υποβαθμίζεται, το διαιτολόγιο του περιορίζεται σε μαλακές τροφές χωρίς τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και συνεπώς η οστεοπόρωση επιδεινώνεται περισσότερο.

Συνοψίζοντας τη συσχέτιση της περιοδοντικής νόσου με την οστεοπόρωση, αξίζει να αναφέρουμε πως οι τακτικοί οδοντιατρικοί έλεγχοι μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό βήμα τόσο σε επίπεδο πρόληψης αλλά κάποιες φορές και διάγνωσης.

Ο υδράργυρος σαν σφράγισμα και οι επιπτώσεις στην υγεία!

by Super User

Ο υδράργυρος σαν σφράγισμα και οι επιπτώσεις στην υγεία. Αντικείμενο συζήτησης έχει γίνει τα τελευταία χρονιά ο υδράργυρος στο σφράγισμα και γενικά η καταλληλότητα του οδοντιατρικού υλικού αμαλγάματος.

Έχει χρησιμοποιηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες κατά κόρον στην έμφραξη κοιλοτήτων και μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει τουλάχιστον ένα μεταλλικό ή όπως συνηθίζεται να λέγεται από τους ασθενείς, «μαύρο» σφράγισμα.

Η περιεκτικότητα των σφραγισμάτων αμαλγάματος περίπου 50% σε υδράργυρο αποτελεί τον άξονα γύρω από τον οποίο δημιουργήθηκε μεγάλο κύμα επιστημονικών συζητήσεων και διαμαχών με αποκορύφωμα την Ευρωπαϊκή εκστρατεία Zero Mercury Campaign που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2005 ως μια μη κυβερνητική οργάνωση με στόχο την κατάργηση της χρήσης Hg (υδράργυρου)

Ο υδράργυρος (Ηg) ανήκει στην κατηγορία των βαρέων μετάλλων και εισέρχεται στην τροφική αλυσίδα ως μεθυλ-Ηg.

Η μη οικολογική διαχείριση του υλικού έχει ως αποτέλεσμα να μολύνονται οι υδροφόροι ορίζοντες και ως εκ τούτου να έχει βρεθεί αυξημένη περιεκτικότητα υδράργυρου σε ψάρια της Μεσογείου και σε είδη όπως ο ξιφίας και ο τόνος.

Εκτός όμως από το ζήτημα της οικολογικής διαχείρισης του υλικού με την σωστή διαχείριση των αποβλήτων από ένα οδοντιατρείο, το οποίο αποτελεί αναμφισβήτητα μεγάλο κεφάλαιο, προκύπτουν και πιο άμεσες συνέπειες για τον ασθενή, όπως έδειξαν μελέτες των, J.Mutter, J.Naumann, C.Sadigliani, H. Walach, G.Drasch και όπως δημοσιεύτηκε στο International Journal of Hygiene and Environmental Health (2004).

Συγκεκριμένα εδείχθη πως είναι δυνατόν μικροποσότητες ατμών Hg να απελευθερώνονται από εμφράξεις αμαλγάματος κατά τη μάσηση ζεστών τροφών.

Ποιες είναι όμως οι τοξικές δράσεις του Ηg στο ανθρώπινο σώμα;

Ως βαρύ μέταλλο ο υδράργυρος είναι δυνατόν να παρουσιάσει νευροτοξικές δράσεις. Συγκεντρώνεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα και μπορεί μακροχρόνια να προκαλέσει εκφυλιστικές βλάβες όπως να επισπεύσει τα συμπτώματα του συνδρόμου:

(Alzheimer’s, να δημιουργήσει μαθησιακές δυσκολίες, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, οφθαλμολογικές και κινητικές διαταραχές).

Επίσης ο υδράργυρος μπορεί και περνά από τη μητέρα στο έμβρυο μέσω του πλακούντα.

Στη Σουηδία και τη Δανία η χρήση του οδοντιατρικού αμαλγάματος υπολογίζεται ότι έχει περιοριστεί στο ελάχιστο, ενώ τα σύγχρονα υλικά έμφραξης όπως οι σύνθετες ρητίνες (λευκά σφραγίσματα) καταλαμβάνουν πάνω από 90 % των νέων περιστατικών έμφραξης.

Να σημειωθεί ότι Σύμφωνα με οδηγία της Ε.Ε., οι οδοντίατροι θα πρέπει να μειώσουν τη χρήση του οδοντιατρικού αμαλγάματος, το οποίο περιέχει υδράργυρο, με στόχο την κατάργησή του έως το 2030.

Στο ίδιο πλαίσιο απαγορεύει τη χρήση του σε παιδιά κάτω των 15 ετών, καθώς και σε εγκύους και θηλάζουσες.